Dieta Optymalna

Cukrzyca
22-01-2004
T.K.

Ciechocinek 1989.07.10

 Motto: - Z potraw które się zjada powstają wszystkie choroby ludzkie – Herodot.

 Przyczynowe leczenie cukrzycy.
(Akademia Zdrowia Arkadia. Dyrektor:  lek. med. Jan Kwaśniewski)

 Słowa kluczowe: cukrzyca jest uleczalna.

   W warunkach naturalnych u zwierząt cukrzyca nie występuje. Tylko u człowieka, psów i trzody chlewnej spotyka się cukrzycę.

   Przyczyną naczelną cukrzycy,



 jak i prawie wszystkich innych chorób niszczących gatunek ludzki, jest tak zwany grzech pierworodny, a ściślej wprowadzenie do szerokiego spożycia produktów, bez użycia ognia, dla człowieka niejadalnych. Przy doborze pokarmów człowiek smakiem kierować się nie może, bowiem obróbka kulinarna, zmieniając smak potraw, pozbawiła człowieka naturalnego instynktu, chroniącego prawie bezbłędnie wszystkie inne gatunki przed spożywaniem szkodliwych pokarmów. Jeśli człowiek chce być zdrowym, mieć zdrową czynność umysłu, umieć odróżniać dobro od zła, przyczynowo usunąć wszystkie choroby i wszystkie inne nieszczęścia trapiące od tysięcy lat zdegenerowany gatunek ludzki, nieszczęścia mające swą przyczynę wyższą w powszechnie patologicznej czynności umysłów ludzkich, przy doborze pokarmów musi kierować się wiedzą.

   Badacze, powszechnie przeceniający znaczenie czynników genetycznych, wydają się nie dostrzegać wpływów środowiska na czynność genów. Nie pamiętają o tym, że uaktywnienie genu i wytwarzanie określonych enzymów, w określonym czasie jest zależne od substratów.  Brak substratów uniemożliwia działanie genów. Nadmiar określonych substratów wymusza nadmierną produkcję enzymów.

   Brak węglowodanów w diecie blokuje wytwarzanie insuliny i wielu innych enzymów.

   Nadmiar węglowodanów w diecie, w stosunku do spożytego równolegle białka, przy niskiej na ogół wartości biologicznej białek pochodzenia roślinnego jest przyczyną nadmiernego wytwarzania insuliny. Organizm jest wówczas zmuszony do wytwarzania przeciwciał niszczących komórki wytwarzające insulinę, co prowadzi do powstania cukrzycy typu I, insulinozależnej.

   Cukrzyca typu II spowodowana jest określonym, ale innym składem diety. U tych ludzi głównym źródłem energii stają się tłuszcze dostarczane w pokarmie, lub (i) wytwarzane z węglowodanów. Gdy organizm nie potrafi w określonym przypadku przetworzyć dostarczonych węglowodanów na tłuszcze i cholesterol, nie przetworzone węglowodany stają się niepotrzebnym, szkodliwym balastem, wzrasta ich poziom we krwi, są wydalane z moczem. Organizm otrzymujący w pożywieniu tłuszcze i węglowodany w określonych proporcjach, zawsze spali tłuszcze, a węglowodany musi przetworzyć, bądź wydalić z moczem. Żaden kierowca dysponując benzyną i węglem z dodatkiem wody nie wyleje benzyny, nie będzie stosował jako paliwa węgla z wodą. Żaden organizm otrzymujący w pożywieniu tłuszcze i węglowodany, nie będzie wydalał tłuszczów, zawsze będzie usuwał paliwo gorsze. Żadne zwierzę, żaden człowiek nie choruje na tłuszczycę; wielu ludzi choruje na cukrzycę.

   Podawana u chorych na cukrzycę insulina, czy doustne leki wymuszające wytwarzanie insuliny przez organizm, zmniejszają objawy choroby, ale jej nie leczą. Ponieważ insulina, zwłaszcza u chorych na cukrzycę typu II, znacznie bardziej pobudza cykl pentozowy przemiany glukozy, zmusza organizm w ten sposób do nadmiernej syntezy cholesterolu w różnych tkankach, w tym w komórkach ścian tętnic. „Leczenie” cukrzycy insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi zawsze znacznie przyspiesza postępy miażdżycy.

 

Przyczynowe leczenie cukrzycy polega na wprowadzeniu żywienia optymalnego, czyli zabezpieczeniu rzeczywistych potrzeb organizmu ludzkiego. Cukrzyca typu I, insulinozależna, ze względu na trudny dla organizmu okres przejściowy, nie nadaje się do przyczynowego leczenia w warunkach ambulatoryjnych. Do czasu opracowania zasad postępowania w okresie przejściowym, co należałoby możliwie szybko uczynić w warunkach klinicznych, leczenie przyczynowe cukrzycy typu I nie powinno być stosowane ambulatoryjnie.

   Żywienie optymalne polega na utrzymaniu proporcji między białkiem, tłuszczem i węglowodanami jak 1: 3-4 : do 0,6 wyrażonych w stosunkach wagowych w diecie dobowej. Stosuje się białko najwyższej wartości biologicznej, tłuszcze głównie pochodzenia zwierzęcego, maksymalnie uwodornione, podawane najlepiej w produktach naturalnych, węglowodany w postaci skrobi. Nie stosuje się ograniczeń kalorycznych, surowce spożywcze maksymalnie się przetwarza w obróbce kulinarnej w myśl zasady znanej już Pliniuszowi – „Korzystniej jest, w jakikolwiek bądź sposób, zmniejszać to, co by żołądek obciążało.” Każda obróbka kulinarna produktów na surowo dla człowieka jadalnych, poprawia wartość tych produktów, jest wstępnym trawieniem poza organizmem, pozwala na oszczędność białka, energii i innych składników w organizmie.

Powyższe dotyczy tylko produktów spożywanych przez drapieżniki, w tym produktów możliwych do spożycia przez człowieka s tanie surowym, czyli tylko tych, które służą za pokarm dla zwierząt drapieżnych.

   Z produktów roślinnych człowiek w stanie surowym może spożywać praktycznie tylko orzechy, słonecznik, migdały, czy pestki dyni, czyli produkty o składzie zbliżonym do produktów pochodzenia zwierzęcego, zawierające białko i tłuszcz z przewagą tłuszczu.

   Produkty dla człowieka na surowo niejadalne, są dla niego zawsze niejadalne, niezależnie od ich przetworzenia. Człowiek spożywający te produkty zdrowym być nie może , a czynność jego umysłu musi być zawsze patologiczną.

   Przyczynowe leczenie cukrzycy żywieniem optymalnym trwa od tygodnia do 8 tygodni, w zależności od wieku chorego, stosowanych dawek leków i dotychczasowego składu diety.

   Po wprowadzeniu żywienia optymalnego organizm spala niepotrzebne już enzymy cyklu heksozowego i pentozowego, enzymy służące do syntezy tłuszczów, czy cholesterolu. U człowieka dorosłego ogólna waga tych enzymów (białka) może wynosić kilka kilogramów. Około połowy tych enzymów w procesie ich spalania może być przetworzona na glukozę.

Z tej przyczyny, praktyczne wyłączenie węglowodanów z diety przy żywieniu optymalnym nie powoduje natychmiastowego wyleczenia cukrzycy, a wyleczenie następuje wówczas, gdy organizm przestaje wytwarzać glukozę z własnych białek.

W Akademii Zdrowia Arkadia przebywało w okresie 2 tygodni 74 chorych na cukrzycę typu II (28-K i 46-M) w wieku od 27 do 81 lat, chorujących na cukrzycę od 1 do 18 lat, średnio 6,2 roku. Średni wiek zachorowania na cukrzycę wynosił 53,5 lat u kobiet i 47,4 lat u mężczyzn.

Wszyscy chorzy na cukrzycę przyjmowali leki: 11 chorych przyjmowało insulinę w dawce od 36 do 60 j. Średnio 48 jednostek.

Pozostali przyjmowali doustne leki przeciwcukrzycowe u dawce od 1 do 7 tabletek, średnio 3,1 tabletki (euclamin, diabetol, phenphormin, inne preparaty).

Wszyscy chorzy otrzymywali standardowe żywienie optymalne.

Od pierwszego dnia pobytu u 8 chorych prowadzonych na insulinie wprowadzono doustne leki p-cukrzycowe w dawce 50% niższej, niżby to wynikało z dotychczasowych potrzeb, u 3 pozostałych zmniejszono dawkę insuliny o połowę, pod koniec pobytu 2/3 wstępnej dawki.

U 40 chorych, przyjmujących od 1 do 3 tabletek leki odstawiono w pierwszym dniu pobytu, u pozostałych 21 chorych ilość przyjmowanych leków zmniejszono o połowę. W okresie dwóch tygodni pobytu nie zaobserwowano u żadnego chorego objawów świadczących o wzroście poziomu glukozy we krwi. U jednego chorego, po 3 zawałach, w 7 dniu wystąpiły objawy hypoglicemii, które ustąpiły po odstawieniu leków przeciwcukrzycowych.

   W początkowym okresie badano cukier we krwi w 12 dniu pobytu. U 14 chorych poziom cukru we krwi po 12 dniach wynosił średnio 135mg% ( od 70 do 204). U żadnego z chorych nie stwierdzono wydalania cukru z moczem.

   U następnych chorych poziomu cukru we krwi nie badano wychodząc z założenia, że czasokres pobytu jest zbyt krótki, by można było uzyskiwać w tym czasie wyleczenie cukrzycy w każdym przypadku. Z chorymi utrzymywano kontakt. Badali oni poziom cukru we krwi w miejscach zamieszkania, średnio co 10 dni. Po 2 miesiącach od wprowadzenia żywienia optymalnego byli chorzy mieli poziom cukru w normie i nie używali leków przeciwcukrzycowych. Dalsze stosowanie żywienia optymalnego jest równoznaczne z wyleczeniem cukrzycy w każdym przypadku. Bardzo niska podaż węglowodanów w diecie, przy żywieniu optymalnym, praktycznie uniemożliwia zachorowanie na cukrzycę.

   Żywienie optymalne jest przyczynowym leczeniem nie tylko w cukrzycy. Po jego wprowadzeniu występuje szybka i radykalna przebudowa organizmu, szybka poprawa sprawności ogólnej , szybka i znaczna poprawa wydolności serca i wieńcowej, szybkie ustępowanie chorób. Występuje szybka, radykalna i korzystna zmiana w czynności umysłu.

   Przykładem kompleksowego, korzystnego wpływu żywienia optymalnego na organizm ciężko chorego (miażdżyca naczyń wieńcowych i tętnic kończyn dolnych, cukrzyca) jest wypowiedź chorego:

- Od 15 lat chorowałem na cukrzycę. Od 4 lat byłem na insulinie. W międzyczasie miałem dwa zawały serca, byłem operowany na serce, otrzymałem 4 baypassy.

Po operacji czułem się dobrze, ale musiałem zażywać dużo tabletek. Bez bólu mogłem przejść 100-200 m. A teraz mogę chodzić dwa do pięciu kilometrów i więcej i nie czuję zmęczenia. Po 1 tygodniu stosowania diety optymalnej miałem cukier w normie 70 mg% we krwi, w moczu nic. Odstawiłem insulinę. Po przyjeździe do Akademii Zdrowia odstawiłem wszystkie leki, których do przyjazdu do Ciechocinka używałem 26 tabletek dziennie. Używając tyle tabletek, miałem bóle żołądka. Jak przestałem brać tabletki bóle żołądka ustąpiły. Cukrzycy nie mam, bóle w okolicy serca ustąpiły, bóle palców kończyn dolnych ustąpiły...

J.R.

 

   Przed kilkoma laty społeczny koszt cukrzycy w Polsce oceniano na 400 miliardów złotych rocznie. Obecnie jest o wiele wyższy. Przyczynowe wyleczenie chorych na cukrzycę w Polsce dodatkowo przyniesie znaczne korzyści materialne.

Za najpilniejsze należy uważać opracowanie zasad postępowania z chorymi na cukrzycę typu I i przyczynowe wyleczenie tych chorych z cukrzycy.

 

Wnioski:

  1. Przyczyną naczelną cukrzycy typu I jest zbyt duża zawartość węglowodanów w diecie w stosunku do podawanego białka, przy niskiej jego wartości biologicznej.
  2. Przyczyną naczelną cukrzycy typu II  jest inny skład diety, w której głównym źródłem energii stają się tłuszcze, a dostarczane równocześnie węglowodany przekraczają możliwości organizmu pełnego ich spalenia, czy przetworzenia.
  3. Żywienie optymalne jest leczeniem przyczynowym w cukrzycy typu II.
  4. Przyczynowe leczenie cukrzycy typu I będzie możliwe po opracowaniu zasad postępowania z tymi chorymi w warunkach przejściowych.
  5. Średni wiek zachorowania na cukrzycę u chorych mężczyzn był o ponad 5 lat niższy niż u kobiet.

                                                                            lek. med. Jan Kwaśniewski

źr.inf. archwum dr-a J.K.
[Wstecz]


Aktualności
Zapowiedzi
Dr Kwaśniewski
Żywienie Optymalne
Dieta Optymalna
Artykuły do publikacji
Artykuły opublikowane
Prasa
Kuchnia Optymalna
Prezentacja żywności optymalnej
Książki
Uroczystość w Chełmie.
wicej » 
Copyright © 2004-2015 Jan Kwaśniewski & Tomasz Kwaśniewski